Shop Mobile More Submit  Join Login
Geene Kaas ende Geene Boter by taisteng Geene Kaas ende Geene Boter by taisteng
Digital art based on my own stock
This picture is still available
 Verhaal uit WONDERBAARLIJKE VERHALEN UIT HET DUISTERE GERANIUMWOUD
Meer verhalen op taisteng.deviantart.com/galler…

Geene kaas ende geene boter

Dossier St. Pieters & Bloklands Gasthuis
van de Gemeentelijke Spokenbestrijdingsdienst

De man die zijn kantoor binnenstapte, kwam Willem vagelijk bekend voor.
‘Ik weet wie u bent.’
‘Ik ben de directeur van…’
Willem stak een vinger in de lucht. ‘Nee, wacht. Een gezicht vergeet ik nooit, hoe lang geleden het ook was. Ik heb het! De directeur van Blokker.’
De directeur knikte. ‘Bijna goed. Ik ben de directeur van het Sint Pieters en Bloklands Gasthuis en de laatste keer dat we elkaar zagen, was twee weken terug. Met de spookhaas.’
‘Precies! Nog verdere problemen mee gehad?’
‘Je blijft het geknaag op al die honderd winterpenen goed horen en hij marcheert iedere nacht de trap nog steeds op en af, maar nu loopt hij op de punten van zijn laarzen. Iedereen is er intussen wel aan gewend.’ De directeur glimlachte. ‘De bewoners zijn zelfs wel een beetje trots op hem. We zijn het enige gasthuis in Amersfoort met een authentiek spook.’
‘Maarrr…?’ zei Willem en liet de erren goed rollen..
‘Je hebt gelijk. We hebben een nieuw probleem. Elke ochtend zijn alle plakken kaas en de boter uit de keuken verdwenen. De boterpotten werden finaal uitgelikt en in de overgebleven kaaskorsten staan tandafdrukken. Menselijke. Ze zijn veel te groot voor muizen of ratten.’
‘Dat klinkt inderdaad als spokenwerk,’ zei Willem. Hij vouwde zijn armen over elkaar. ‘Hoe pakken we dit aan? Middernacht maar weer en deze keer in de keuken?’

‘Het lijkt hier wel een zoete inval,’ klaagde nachtportier. ‘Ik dacht dat bij een verzorgingshuis iedereen om twaalf uur wel onder de wol zou liggen?’
‘Spoken niet,’ zei Willem en liep door naar de keuken.
Midden op de glanzende stalen tafel lag een stevig stuk kaas uitnodigend uitgestald en een Delfs blauwe boterpot die tot de rand gevuld was.
‘Mijn complimenten,’ zei hij tegen de directeur. ‘Old Amsterdam is een van de duurdere soorten kaas en Delfs blauw is ook vast mooi vertrouwd voor een spook. Als je een val zet, moet je het ook goed doen.’
In de verte begon een kerkklok te slaan en meteen daarop een half dozijn meer. De klok van de Dieventoren hobbelde er weer achteraan, zoals gewoonlijk.

Tien, elf, twaalf en de laatste slag stierf weg.
De homp kaas wiebelde, steeg toen een meter op.
‘Eens zien met wie wij te maken hebben,’ zei Willem en zette zijn Hans Klok spookbril op.
Hij fronste. ‘Het enig dat ik zie, is die zwevende kaas.’ Hij nam de bril van zijn neus, schudde. ‘Daar was ik al bang voor. Hij is op. De laatste keer hebben we hem ook wel erg intensief gebruikt.’
‘Hebben jullie geen reserve?
‘Helaas. Toen ik ik een nieuwe wilde bestellen, deden ze nogal moeilijk bij het castingbureau van Hans Klok. “Meneer,” zeiden ze, “er moet een vergissing in het spel zijn. Wij verkopen geen ingestraalde spookbrillen. Meneer Klok is een professionele goochelaar en hij heeft echt niks met helende edelstenen en dat soort onzin.’
‘Dan moeten we het zelf maar regelen,’ zei de directeur. Hij greep de kaas vast en gaf er een ferme ruk aan.
De zwevende kaas gaf hoogstens een centimeter mee. ‘Die zit muurvast,’ concludeerde de directeur.
Een paar happen uit de kaas later begon ook de boterpot te wiebelen en steeg op. Een onzichtbare tong likte de hele boterpot in twee, drie halen leeg.
‘Zou een mattenklopper helpen?’ vroeg de directeur. ‘Meppen met een mattenklopper is nogal ouderwets maar dat is dit spook waarschijnlijk ook. Vroeger behandelden ze de bewoners vaak als kleine kinderen. Ze zijn streng gewend.’
‘Misschien als die mattenklopper gezegend is?’ zei Willem.

‘Mevrouw!’ klonk het uit het halletje. ‘U kunt niet zomaar doorlopen! Bezoekers moet zich eerst melden.’
‘Niet als hun hulp dringend nodig is.’
Willems oma Hentje stapte de keuken binnen.
‘Volgens mij kunnen jullie wel wat assistentie gebruiken.’
‘Zag je ons in je kristallen bol?’ vroeg Willem.
Oma Hentje snoof. ‘Een kristallen bol, dat is meer iets voor lieve kruidenvrouwtjes. Ordentelijke heksen gebruiken gewoon een app op hun iPhone.’
Ze pakte een afgekloven kaaskorst van de tegels.
‘Een hele rij tandafdrukken. Dat is magisch nog bruikbaarder dan een vingerafdruk.’
Ze trok een cirkel om de kaaskorst, mompelde iets dat Willem als ‘Oseweise wose, walhalla’ in de oren klonk. Er waren duidelijk nog heel veel zaken die hij als spokenvanger moest leren.
In de verte klonk een zacht, maar nadrukkelijk gerinkel.
Ze volgde het geluid de eetzaal door. In de boekenkast achter de balie lichtte een dun boekje fel groen op.
Oma Hentje knipte met haar vingers en het boekje fladderde haar tegemoet als een papieren vlinder en sloeg open op haar handpalm. Een stuk tekst rees een paar centimeter boven de pagina.
‘Dat moet jullie kazendief zijn,’ zei ze nadat ze tekst had doorgelezen. ‘Ene Geertje Spijcker. Ze kreeg huisarrest voor twee maanden omdat ze voortdurend dronken rondliep en de luizen haar bed als springkussen gebruikten. Zoals hier staat: Dat sy gedurende die tijd geen kaas of boter genieten sal. En als ze haar leven in die tijd niet beterde, dan werd ze voorgoed uit het gasthuis gezet.’
‘Geene kaas ende geene boter!’ schalde het opeens door de zaal. ‘Tis een schande! En geen ene druppel dranck!’
‘Ik vrees dat we nog niet van haar af zijn,’ zei oma Hentje. ‘Het ging al mis met de boter en de kaas en nu heeft ze het ook nog over drank.’ Ze draaide zich naar de directeur. ‘Heb je soms een fles Bokma of desnoods Bols?’
‘Ik weet niet of ons onder de tafel zuipen wel de beste oplossing is, oma Hentje,’ zei Willem voorzichtig.
‘Wij niet,’ sprak oma Hentje. ‘Geertje Speyker.’

‘Deze fles is maar halfvol,’ zei de directeur twijfelend. Hij had bij zes deuren moeten aankloppen voor iemand een fles uit zijn nachtkastje wilde vissen.
‘Des te beter. Dan is er ruimte genoeg.’ Ze draaide de dop los en zette de fles op de keukentafel neer. ‘En hop! Wat is er nu lekkerder dan een neutje bij een mooie plak oude kaas?’
Ze trok Willem en de directeur naar de deuropening.
‘En blijf hier nu staan,’ fluisterde ze. ‘Zo stil als muisjes.’

Een blauwe sliert licht verscheen en stolde tot een oud vrouwtje. Ze droeg lompen en hield een wijnkruik in de hand, eentje die ze keer op keer omdraaide zonder dat er ook maar één druppel uitviel.
‘Ik wed dat ze die proeftijd van twee maanden niet haalde,’ zei oma Hentje. ‘Ze werd uit het gasthuis gezet en stierf verbitterd.’
‘En blijkbaar ook erg dorstig,’ knikte de directeur.
Het Geertje Speyker-spook hief ineens haar kin op en Willem zag haar ogen uitpuilen en wild in de kassen draaien toen ze de fles met dubbele graanjenever ontdekte.
Ze veranderde prompt weer in een sliert mis en dook de fles in. De drank begon te borrelen en oma Hentje schoot naar voren, draaide de dop stevig op de fles.
‘Een mooie traditionele oplossing voor een lastige geest,’ zei ze en overhandigde de fles aan de directeur. ‘Ik vermoed dat u geen last meer van Geertje zult hebben.’
‘Ik geef de fles een ereplaatsje,’ verzekerde de directeur haar. ‘Naast de opgezette uil en de oorkonde van het Sint Pietersgasthuis in de Regentenkamer.’

:iconkurosakiyuzu-11:
KurosakiYuzu-11 Featured By Owner Jan 29, 2017  Hobbyist
ik krijg het idee dat hier een verhaal achter zit, klopt dat??
Reply
:icontaisteng:
taisteng Featured By Owner Jan 29, 2017  Professional Digital Artist
Het verhaal staat er nu onder
Reply
:iconkurosakiyuzu-11:
KurosakiYuzu-11 Featured By Owner Jan 29, 2017  Hobbyist
Geweldig!
Ik ben dol op deze verhalen
Reply
Add a Comment:
 
×



Details

Submitted on
January 29
Image Size
13.3 MB
Resolution
5444×3849
Link
Thumb
Embed

Stats

Views
73
Favourites
3 (who?)
Comments
3

Camera Data

Make
NIKON
Model
COOLPIX P6000
Shutter Speed
10/170 second
Aperture
F/2.7
Focal Length
6 mm
ISO Speed
400
Date Taken
Jan 2, 2017, 1:48:36 PM
Software
Adobe Photoshop Elements 6.0 Windows
×